40 μαστογραφίες το μήνα στο νοσοκομείο Μυτιλήνης
10 Φεβρουαρίου 2020
Προκηρύχθηκαν και νέες θέσεις γιατρών για το νοσοκομείο της Σάμου
12 Φεβρουαρίου 2020

Ημέρα μνήμης: Σαν σήμερα 11 Φεβρουαρίου 2003 πτώση ελικοπτέρου του ΕΚΑΒ που αφαίρεσε την ζωή και των τεσσάρων επιβατών του.

Μοιράσου το άρθρο:

Το ξημέρωμα της 11ης Φεβρουαρίου 2003 το ατύχημα, του ελικόπτερου του ΕΚΑΒ, στην θαλάσσια περιοχή Νότια Ανατολικά της Ικαρίας είχε σαν αποτέλεσμα τον θάνατο των τεσσάρων επιβατών του.
«Δεν τους ξεχνάμε» λένε οι Ικαριώτες οι οποίοι τιμούν τους ανθρώπους που έχασαν την ζωή τους για να σώσουν μια άλλη.
«Το ξημέρωμα της 11ης Φεβρουαρίου 2003 έγινε το τρίτο κατά σειρά ατύχημα, με ελικόπτερο του ΕΚΑΒ, στην θαλάσσια περιοχή της Ικαρίας.
Είχε προηγηθεί η πτώση ελικοπτέρου με 5 επιβάτες στις 14/1/2001 σε απόσταση 7 ναυτ. µιλίων νοτίως του Σουνίου και η πτώση ελικοπτέρου στις 18/6/2002 με 5 επιβάτες στο όρος Βίγλα της Ανάφης.
Και οι τρείς πτώσεις έγιναν κατά την διάρκεια νυχτερινών πτήσεων.

Ιστορικό της Πτήσης
Το βράδυ της Δευτέρας 10 Φεβρουαρίου 2003 και ώρα 21:50, ο υπάλληλος του γραφείου Επιχειρήσεων της HELITALIA έλαβε αίτηση από το Κέντρο Επιχειρήσεων του ΕΚΑΒ για εκτέλεση αεροδιακομιδής με ελικόπτερο από την νήσο Ικαρία στη νήσο Σάμο. Η αίτηση δόθηκε στον Κυβερνήτη της Βάσης Μυτιλήνης στις 22:23, αφού προηγουμένως δεν έγινε αποδεκτή από το πλήρωμα της Βάσης Ελευσίνας, λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών.
Το πλήρωμα του ελικοπτέρου αποτελούμενο από τον Κυβερνήτη, τον Συγκυβερνήτη, τον Ιατρό και τον Διασώστη του ΕΚΑΒ, έλαβε την εντολή για την εκτέλεση της αεροδιακομιδής. Ο Κυβερνήτης αποδέχθηκε την αποστολή και υπέγραψε τα σχετικά έγγραφα αφού ήλεγξε τον καιρό και τις υπόλοιπες παραμέτρους της πτήσης.
Ο προβλεπόμενος χρόνος επιστροφής στη Μυτιλήνη ήταν 2 ώρες και 10 λεπτά μετά την απογείωση.
Το ελικόπτερο απογειώθηκε από το Αεροδρόμιο Μυτιλήνης με προορισμό το Αεροδρόμιο της Ικαρίας στις 23:30. Στις 00:08’:55’’ το ελικόπτερο επικοινώνησε για τελευταία φορά με τον ΠΕΑ (Πύργος Ελέγχου Αεροδρομίου) Ικαρίας.
Στη συνέχεια ουδείς είχε επικοινωνία με το ελικόπτερο. Αυτόπτης μάρτυρας στον χώρο στάθμευσης των αεροσκαφών του Αεροδρομίου της Ικαρίας έβλεπε τα φώτα του λίγο πριν μετακινηθεί πίσω από τους λόφους. Η οπτική επαφή του μάρτυρα με το ελικόπτερο δεν επανακτήθηκε έκτοτε.

Την 00:32 οι Υπηρεσίες Ελέγχου Εναέριας Κυκλοφορίας κήρυξαν το ελικόπτερο του ΕΚΑΒ σε “φάση κινδύνου”. Εν συνεχεία στις 00:51 το ΕΚΣΕΔ (Ενιαίο Κέντρο Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης) εξέδωσε εντολή για έρευνα και διάσωση με ένα αεροπλάνο C-130 και ένα ελικόπτερο SUPER PUMA στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή της νήσου Ικαρίας.
Την 27-02-03 το ελικόπτερο εντοπίσθηκε σε απόσταση 1,2 ΝΜ από την ακτή της Ικαρίας και σε βάθος 78m. Η ακριβής θέση εύρεσης του ελικοπτέρου είναι: 37ο 39,835’ Β και 26ο 22,834’ Α.
Το ατύχημα είχε σαν αποτέλεσμα τον θάνατο και των τεσσάρων (4) μελών του πληρώματος.
Κυβερνήτης Ευστράτιος Φωτιάδης, Συγκυβερνήτης Ηλίας Λέντης, Ιατρός Μαγκέντ Σαφάντι, Διασώστης Κουρούλης Ιωάννης
Τα ελικόπτερα του ΕΚΑΒ
Τα 5 ελικόπτερα Αugusta Α109Ε αγοράστηκαν από το Υπουργείο Υγείας/ΕΚΑΒ το 1999 με συγχρηματοδοτήση από το δεύτερο Κ.Π.Σ., έλαβαν δε Πιστοποιητικό Πτητικής Ικανότητας (ΠΠΙ) και ενεγράφησαν στο Ελληνικό Νηολόγιο την 28-6-2000.

Αεροδιακομιδές
Αμέσως μετά την τρίτη πτώση του ελικοπτέρου του ΕΚΑΒ με απόφαση της τότε κυβέρνησης, την υποστήριξη της πτητικής λειτουργίας και εκμετάλλευσης των αεροδιακομιδών ανέλαβαν οι ένοπλες δυνάμεις μέχρι να καταγγελθεί η σύμβαση με την τότε ανάδοχο εταιρία και να επιλέγει η ενδεικνυόμενη ασφαλής λύση στα πλαίσια των προβλεπόμενων από την ελληνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία.
Από το 2003 και μέχρι σήμερα καμία πολιτική πρωτοβουλία δεν έχει καρποφορήσει στον σχεδιασμό, οργάνωση και ανάπτυξη των αεροδιακομιδών.
Οι ένοπλες δυνάμεις επιφορτίζονται την εκ των πραγμάτων αδυναμία της πολιτείας να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της προς τους πολίτες.
Η αναγκαιότητα της αεροδιακομιδής οξέως η και βαρέως πασχόντων επηρεάζεται από τις δραστηριότητες των Π.Α. μεταξύ των οποίων είναι η Ερευνά και Διάσωση η εκπαίδευση και η μεταφορά στρατιωτικών με αποτέλεσμα η αντιμετώπιση και μεταφορά του πολίτη ασθενούς να είναι η τελευταία υποχρέωση και ο ίδιος ο ασθενής να αισθάνεται σαν μέλος πολεμικής επιχείρησης.
Οι Αεροδιακομιδές συνεχίζουν να γίνονται με μη ενδεικνυόμενα μέσα, οργάνωση, προϋποθέσεις και υποδομές τόσο κατά την διάρκεια της ημέρας όσο και κατά την διάρκεια της νύχτας».

Μοιράσου το άρθρο: