Γερμανική φιλειρηνική οργάνωση σε εκδηλώσεις στη Λέσβο για το προσφυγικό
5 Νοεμβρίου 2016
Τα μοναστήρια της Σάμου μέσα από το πέρασμα του χρόνου
6 Νοεμβρίου 2016

Παρουσιάστηκαν τα διηγήματα σε έκδοση της Τ.Ε Σάμου του ΚΚΕ

Μοιράσου το άρθρο:

Έξι διηγήματα για την ελπίδα, τη ζωή, την ομορφιά του αγώνα  παρουσιάστηκαν σε μια καλαίσθητη έκδοση, στην ειδική εκδήλωση που διοργάνωσε η Τ.Ε. Σάμου του ΚΚΕ  με αφορμή την προκήρυξη συγγραφής  πρωτότυπου διηγήματος για τα 100 χρόνια του ΚΚΕ.

 Τα έξι διηγήματα των Δημοσθένη Ζαβιτσάνου «Η μάνα του Αντάρτη», Κούλας Καραμηνά-Πόθου «Κόκκινο σαν την αυγή», Αρη Καρρέρ «Στον αγώνα ενωμένοι», Σταύρου Κουτράκη «Τα γενέθλια του Πετροκότσυφα», Σταμάτη Φιλιππή «Ο Σαββατιάς επέλεξε όχθη» και Έλσας Χίου «Τα μολύβια της Όλγας» περιλαμβάνονται της Τ.Ε με γενικό τίτλο «Διηγήματα για την ελπίδα, τη ζωή, την ομορφιά του αγώνα», αφιερωμένη στα 100 χρόνια του ΚΚΕ.

Την παρουσίαση των συγγραφέων  και των διηγημάτων έκαναν με λιτό αλλά περιεκτικό και γλαφυρό τρόπο οι Αλίνα Παριανού και Ρίτα Καρβούνη μέλη της Οργανωτικής Επιτροπής.

«Ήρθαν στα χέρια μας δημιουργήματα λογοτεχνών και εργαζομένων που συγκινούν κάθε άνθρωπο που ανήκει στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα, που γνωρίζει από πρώτο χέρι την ανειρήνευτη ταξική πάλη» υπογράμμισε στο άνοιγμα της εκδήλωσης η Ρίτα Καρβούνη μέλος της Τ.Ε. Ενώ στον πρόλογο του βιβλίου αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Το ΚΚΕ βάσει της ιδεολογίας του δεν αντιλαμβάνεται τον πολιτισμό ως μια «απρόσιτη πολυτέλεια» μόνο για ειδικούς… Για μας ο πολιτισμός δεν είναι παθητική πρόσληψη μιας μορφής, αλλά μέσον αφύπνισης, στήριξης αλλά και έκφρασης για όλο το λαό».

Στην ομιλία της με τίτλο «Γιατί να διαβάζουμε λογοτεχνία;» η Ελένη Μηλιαρονικολάκη μέλος της Κ.Ε του ΚΚΕ υπεύθυνη για τον Πολιτισμό  υπογράμμισε ότι «η τέχνη δε γεννήθηκε σαν πνευματική πολυτέλεια από δυνάμεις που περίσσευαν. Πρόβαλε σαν πραγματική ανάγκη, που την επιβάλανε οι ίδιες οι προϋποθέσεις της εργασιακής δραστηριότητας: την ανάγκη να οργανώσει ο άνθρωπος ένα άλλο είδος σχέσεων του με την πραγματικότητα, τις αισθητικές. Στη συνέχεια βέβαια διαχωρίστηκε και αναπτύχθηκε σε ανεξάρτητο τομέα καλλιτεχνικής εργασίας.   

 «Ο πραγματικός ρόλος της αληθινής τέχνης τόνισε η ομιλήτρια είναι να βοηθήσει κι’ αυτή με τα δικά της μέσα τον άνθρωπο να ιδιοποιηθεί, να οικειοποιηθεί, να «εξανθρωπίσει» τη φύση, την κοινωνία και τον εαυτό του, να φέρει τον κόσμο στα ανθρώπινα μέτρα.»

             «Η λογοτεχνία όμως δεν περιορίζεται στην ανάπτυξη μόνο της σκέψης και της λογικής, αλλά συμβάλλει στη σφαιρική και ολόπλευρη διαμόρφωση της ανθρώπινης προσωπικότητας, καθώς καλλιεργεί ταυτόχρονα και τις τρεις πλευρές του ανθρώπινου ψυχισμού: τη νόηση, το συναίσθημα και τη βούληση. Μαζί με την πολιτική ιδεολογική ασκεί και ηθική διαπαιδαγώγηση είπε μεταξύ άλλων η ομιλήτρια.    

Η  εκδήλωση έκλεισε με το τραγούδι του «Πετροκότσυφα» με το οποίο κλείνει το διήγημα του ο Σταύρος Κουτράκης, μελοποιημένο και τραγουδισμένο από τον ίδιο συνοδευόμενο από τους ήχους της φλογέρας που παίζει ο ίδιος και της κιθάρας του Νίκου Καρβούνη που επιμελήθηκε και την ηχογράφηση του.

 

Μοιράσου το άρθρο: